ناباورانه به سوگ دکتر مهندس سهراب امامی نیستانک نشسته ابم.
بیگاه می آید، بی آنکه خواسته باشی، بی آنکه انتظار رود، مرگ را میگویم ان مشیت تلخی که نقطه پایان حیات مادی ماست. در سوگ مردی نشسته ایم که در معنی تجسم دانش بود. مردی که در تخصص خود در سطح جهانی مطرح بود دانشمندی فرهیخته که نه تنها در تخصص خود سرآمد بود، بلکه به دلیل مطالعه مستمر و هوش سرشار، درک عمیقی از مسائل اجتماعی و علوم انسانی داشت و شعاع دانش و انسانیت اش بسیاری از کسانی را که فرصت با او بودن را داشتند بهره مند نمود. شگفتا که چرخ بازیگر همیشه شکارگر خوبان است و تیرزهر الودش عاشقان و دلباختگان حقیقت و نیکی را نشانه می گیرد. ناباورانه به سوگ دکتر مهندس سهراب امامی نیستانک نشسته ابم. سهراب در تاریخ ششم فروردین سال ۱۳۵۱ در نیستانک در خانوادهای فرهیخته پا به عرصه وجود گذارد و در دامن پر مهر مادری مهربان و فداکار و پدری انسان دوست و با فرهنگ پرورش یافت. سهراب به مدد هوش و استعداد سرشار و مثال زدنی اش در تمامی مقاطع تحصیلی در جایگاهی ممتاز قرار داشت و مورد تحسین و تقدیر آموزگاران دبیران و اساتید خویش بود. تحصیل در دبیرستان تیزهوشان علامه حلی استعداد ویژه و استثنایی سهراب در علوم ریاضی و فیزیک را آشکارتر ساخت به نحوی که در مسابقات فیزیک سال۱۳۶۹ سهراب به عنوان نماینده کشور ایران در المپیاد فیزیک جهت رقابت در سطح بین المللی به کشور هلند اعزام گردید رهاورد ایشان از این سفر مدال طلای المپیاد فیزیک بود. گفتنی است که سهراب به لحاظ توانایی ذهنی فوق العاده اش در رشته شطرنج در سطح کشور نیز به افتخار اخذ مدال طلا نایل آمد
